به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از فرارو، سال ۲۰۰۸ یعنی دو سال پس از جنگ ۳۳ روزه، لبنان درگیر یک بحران کوتاه‌مدت، اما مهم شد. اردیبهشت ۱۳۸۷، دولت لبنان تصمیم به محدود کردن فعالیت‌های حزب‌الله گرفت. این محدودیت‌ها که در نهایت هدف آن خلع سلاح حزب‌الله بود، از تلاش برای جمع‌آوری سیستم‌های مخابراتی حزب‌الله آغاز شد. آن زمان سیدحسن نصرالله، دبیرکل وقت حزب‌الله در یک کنفرانس خبری هرگونه تصمیم‌گیری دولت لبنان درباره‌ی امور مربوط به این حزب و قدرت تسلیحاتی‌اش را عبور از خطوط قرمز و آغاز جنگ علیه آن اعلام کرد. امروز لبنان در همین شرایط قرار دارد.

ظهر روز گذشته، حزب‌الله لبنان با صدور فراخوانی خطاب به هواداران خود، اعلام کرد که در اعتراض به تصمیم دولت لبنان تجمعی آرام و مسالمت‌آمیز در جاده قدیم فرودگاه بین‌المللی رفیق حریری برگزار می‌کند. حزب‌الله در بیانیه خود اعلام کرد که این تجمع در محکومیت مداخله رژیم صهیونیستی در امور لبنان و دیکته شروط خود به این کشور و نقض حاکمیت ملی آن برگزار خواهد شد. این تجمع برای ساعت ۱۶ روز شنبه (به وقت محلی) برنامه‌ریزی شده بود، اما حدود ۳۰ دقیقه بعد با حمله ارتش و نیرو‌های امنیتی رو‌به‌رو شد.

از پنجشنبه هفته گذشته بیروت درگیر نوع دیگری از بحران شد. به دنبال ممنوعیت پرواز‌های ایران به بیروت، هواداران حزب‌الله جاده فرودگاه بین‌المللی را مسدود کردند که در خلال این اعتراض، حمله‌ای مشکوک به کاروان خودرو‌های نیرو‌های حافظ صلح سازمان ملل صورت گرفت و معاون نیرو‌های یونیفل زخمی شد. با این رخداد‌ها و در این شرایط، فشار بر حزب‌الله از سوی حکومت لبنان بیشتر شده است. پرواز‌های ایران و لبنان تا ۳۰ بهمن تعلیق شده است. مقامات لبنانی امروز مطرح کردند که علت جلوگیری از پرواز‌های ایرانی، تهدید نظامی اسرائیل بوده است.

سرکوب حزب‌الله در جاده فرودگاه

تصاویر منتشر شده از اعتراضات بیروت نشان‌دهنده برخورد شدید نیرو‌های امنیتی و ارتش لبنان با تجمع حزب‌الله است. نیرو‌های ضدشورش در زمانی به تجمع حمله کردند عباس قماطی، معاون رئیس شورای سیاسی حزب‌الله مشغول سخنرانی بود. بر اساس این تصاویر که به صورت زنده نیز از طریق خبرگزاری دانشجو پخش شد، ارتش لبنان برای متفرق کردن هواداران حزب‌الله از گلوله‌های اشک‌آور و تهوع‌آور استفاده کرد. همچنین فیلم‌هایی از حرکت نیرو‌های ارتش به سمت معترضین منتشر شد که نشان می‌داد آنها از باتوم و سپر‌های ضدشورش برای پیشروی استفاده می‌کنند. تصاویر زنده شبکه العربی نیز نشان می‌داد که تیراندازی هوایی در صحنه اعتراض احتمالا‌ً از سوی ارتش برای متفرق کردن معترضین اتفاق افتاده است. سال‌ها بود که برخوردی میان هواداران حزب‌الله و نیرو‌های رسمی دولت لبنان پیش نیامده بود.

امروز حزب‌الله در بیانیه‌ای، این اقدام را یک تلاش مشکوک برای کشاندن ارتش به رویارویی با مردم دانست و با ابراز نگرانی از فرماندهی ارتش خواست تا تحقیقات فوری برای این حمله مذموم را آغاز کند و اقدامات مناسبی را برای حفظ نقش نهاد نظامی در حفاظت از ثبات و صلح مدنی اتخاذ کند. ‏

به گزارش سایت تحولات جهان اسلام، حزب الله همچنین از دولت لبنان خواست تا به مسئولیت خود در حفاظت از اعتراضات مسالمت آمیز و از تصمیم خود برای جلوگیری از فرود هواپیما‌های ایرانی در فرودگاه بیروت عقب نشینی کند و اقدامات جدی برای جلوگیری از تحمیل دیکته‌های دشمن اسرائیلی و نقض حاکمیت ملی اتخاذ کند. حزب الله در پایان نیز حادثه برای نیرو‌های موقت سازمان ملل متحد در لبنان (یونیفیل) را محکوم کرد و اقداماتی را که در هدف قرار دادن این نیرو‌ها و همچنین هرگونه آسیب به اموال عمومی و خصوصی است، رد کرد.

تحقیقات قضایی در بیروت

نواف سلام، نخست‌وزیر لبنان در دستوری به وزیر کشور خواستار پیگیری جدی و شناسایی عاملان حمله به نیرو‌های یونیفل شد. به دنبال این دستور، نیرو‌های امنیتی لبنان در جستجوی افرادی هستند که مسیر فرودگاه را مسدود و به نیرو‌های یونیفل حمله کردند. شب گذشته بود که تصاویری از ورود نیرو‌های امنیتی به منطقه ضاحیه جنوبی بیروت منتشر شد. منابع خبری مدعی شدند که این نیرو‌ها برای بازداشت معترضین به ضاحیه آمدند. با توجه به زمان رخدادها، می‌توان گفت این ورود به فاصله کمی از حمله به تجمع جاده قدیم فرودگاه اتفاق افتاده است. منطقه ضاحیه، منطقه شیعه‌نشین و تحت کنترل نیرو‌های حزب‌الله است.

یادآوری وقایع ۲۰۰۸

سال ۲۰۰۸ یعنی دو سال پس از جنگ ۳۳ روزه، لبنان درگیر یک بحران کوتاه‌مدت، اما مهم شد. اردیبهشت ۱۳۸۷، دولت لبنان تصمیم به محدود کردن فعالیت‌های حزب‌الله گرفت. این محدودیت‌ها که در نهایت هدف آن خلع سلاح حزب‌الله بود، از تلاش برای جمع‌آوری سیستم‌های مخابراتی حزب‌الله آغاز شد. آن زمان سیدحسن نصرالله، دبیرکل وقت حزب‌الله در یک کنفرانس خبری هرگونه تصمیم‌گیری دولت لبنان درباره‌ی امور مربوط به این حزب و قدرت تسلیحاتی‌اش را عبور از خطوط قرمز و آغاز جنگ علیه آن اعلام کرد.

این درگیری نه میان حزب‌الله و حکومت بلکه میان جریان شیعی با محوریت حزب‌الله و جنبش امل و جریان المستقبل به رهبری سعد حریری (اهل سنت) و حزب سوسیالیست ترقی‌خواه (دروزی‌ها) بود که به عنوان حامیان دولت شناخته می‌شدند. آن زمان لبنان درگیر بحرانی سیاسی برای انتخاب رئیس‌جمهور بود و تنها سه سال از ترور رفیق حریری نخست‌وزیر سابق این کشور می‌گذشت و لبنان شرایط بسیار ملتهبی را پشت سر می‌گذاشت. تروری که جریان ضدمقاومت، آن را به حزب‌الله منتسب می‌کرد.

بیروت آن زمان برای یک هفته درگیر جنگ مسلحانه میان دو طرف بود و در نهایت ماجرا با میانجی‌گری قطر و اتحادیه عرب به پایان رسید. در حالی که حزب‌الله تقریباً بر بیروت مسلط شده بود. حالا بار دیگر لبنان در همان وضعیت قرار گرفته، اما این بار تنش و درگیری میان حزب‌الله و حکومت بالا گرفته است. تجربه وقایع پیشین به ما نشان می‌دهد که لبنان با چنین وقایعی، به راحتی درگیر بحران می‌شود.