به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از مشرق، «نیکول پاشینیان» نخست‌وزیر ارمنستان در سخنرانی روز چهارشنبه خود در شورای آتلانتیک با اشاره به روابط آنکارا-ایروان گفت که مانعی در گفت‌وگوها و برقراری روابط دیپلماتیک طرفین وجود ندارد و گفت‌وگوهای دوجانبه طرفین به طور مداوم ادامه دارد. او همچنین از جمهوری آذربایجان دعوت کرد تا روابط جدیدی را با ارمنستان آغاز کند.

طبق گزارش منتشر شده بر وبگاه دفتر نخست وزیر ارمنستان، او گفت: «می‌دانید که ۲ مرز از چهار مرز کشور ما کاملا بسته است، من در مورد مرزهای ما با ترکیه و آذربایجان صحبت می‌کنم. ما ۲ مرز دیگر با گرجستان و ایران داریم. البته این ۲مرز برای ما بسیار مهم است، ما همکاری می‌کنیم و با ۲ همسایه خود، یعنی گرجستان و ایران روابط خوبی داریم، اما می‌خواهیم دوران جدیدی را در روابط خود با ترکیه و آذربایجان باز کنیم.»

او افزود: «در سال‌های اخیر، ما در روند صلح با آذربایجان پیشرفت چشمگیری داشته‌ایم. در حال حاضر در حال مذاکره بر سر یک پیش‌نویس معاهده صلح با آذربایجان هستیم و اکنون بر روی ۱۵ مورد از ۱۷ ماده آن معاهده به توافق کامل رسیده‌ایم و ۲ نکته وجود دارد که هنوز باید در مورد آن‌ها به توافق نهایی برسیم. امیدواریم هر چه سریعتر این روند را تکمیل کنیم.»

نخست‌وزیر ارمنستان تصریح کرد: «البته ما با آذربایجان در قالب دوجانبه کار می کنیم، اما بدیهی است که توجه و حمایت جامعه جهانی در ایجاد فضای مناسب برای دستیابی به صلح پایدار بسیار مفید خواهد بود.»

او همچنین به روابط ایروان و آنکارا پرداخت و تصریح کرد: «ما گفت‌وگوی نسبتاً فعالی با ترکیه داریم. در سال‌های اخیر جلسات متعددی با رئیس‌جمهور ترکیه داشته‌ام، در مراسم تحلیف رئیس‌جمهور ترکیه حضور داشتم، اخیراً در نیویورک در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد با یکدیگر دیدار کردیم و به یک توافق کاملاً ملموس برای باز کردن مرزهایمان در مرحله اول به روی اتباع کشورهای ثالث و افرادی که دارای گذرنامه دیپلماتیک هستند رسیده‌ایم و امیدواریم هر چه سریع‌تر به اجرای این توافق برسیم. ما در این راستا کار می کنیم.»

پاشینیان در ادامه سخنان خود، با تأکید بر میزان اهمیت روابط ایروان با تهران و تفلیس، تأکید کرد: «از سوی دیگر، ما در حال تعمیق همکاری با سایر شرکای منطقه‌ای خود، یعنی گرجستان و ایران هستیم.»

او افزود: «امیدواریم زمانی که بتوانیم پیمان صلح با آذربایجان را نهایی و آن را امضا کنیم، به عادی سازی روابط با ترکیه دست یابیم. همچنین امیدوارم تحولی در وضعیت منطقه‌ای ما حاصل شود که نه تنها وضعیت منطقه را کاملاً تغییر خواهد داد، بلکه به نظر من تأثیر بسیار ملموس و قابل توجهی بر وضعیت بین المللی خواهد داشت.»

نخست‌وزیر ارمنستان درباره احتمال عادی‌سازی روابط کشورش با ترکیه گفت: «ما به گفت‌وگو ادامه می‌دهیم. گمان می‌کنم ارمنستان و ترکیه هیچ‌گاه به اندازه الان، چنین گفت‌وگوی فعالانه‌ای نداشته‌اند که امیدوارم به زودی، نتیجه‌بخش باشد.»

اظهارات پاشینیان در پی این مطرح شده است که در حال حاضر، دو طرف هیچ روابط دیپلماتیک رسمی ندارند و مرزهای دو کشور از سال ۱۹۹۳ توسط آنکارا بسته شده است. تنش بین این دو کشور بر سر مسائل متعددی از جمله حمایت ترکیه از جمهوری آذربایجان در مورد مسئله قره‌باغ به‌وجود آمده است.

روابط ایروان و آنکارا بیش از یک قرن است که به دلیل موضوع کشتار ارامنه توسط امپراتوری عثمانی در دوران جنگ جهانی اول، در وضعیت بحرانی قرار دارد. اگرچه، اولین دیدار فرستادگان ویژه طرفین برای عادی‌سازی روابط میان ارمنستان و ترکیه در ژانویه ۲۰۲۲ در مسکو انجام شد.

نخست‌وزیر ارمنستان در ادامه همچنین گفت پیشنهاد ارمنستان به جمهوری آذربایجان آغاز روابط دوجانبه از یک صفحه جدید، خالی و روشن است.

پاشینیان تأکید کرد: «پیشنهاد ما پایان دادن به بحث‌های بیشتر در مورد موضوعات متضاد و باز کردن دوره جدیدی در روابط دوجانبه است که از صفحه جدید، خالی و روشن شروع می‌شود.»

وی گفت که طرفین موفق شده‌اند در مورد موضوعات حساس پیش‌نویس پیمان صلح به توافق برسند.

پاشینیان افزود: «ارمنستان و آذربایجان توافق کردند که تمامیت ارضی یکدیگر را به رسمیت بشناسند، یعنی سرزمین‌های آذربایجان شوروی و ارمنستان شوروی در زمان شوروی. ما توافق کردیم که در پیش‌نویس صلح ماده‌ای داشته باشیم که ارمنستان و آذربایجان هیچ ادعای ارضی علیه یکدیگر نداشته باشند.»

او گفت: «چرا این را می‌گویم، زیرا آشکار می‌کند که اکنون صلح بیش از حد قابل دسترس است و اکنون فقط اراده سیاسی برای نهایی کردن این کار روی پیش‌نویس صلح، امضای آن و داشتن صلح پایدار لازم است.»

در سال ۲۰۲۲، ایروان و باکو با میانجیگری روسیه، ایالات متحده و اتحادیه اروپا، بحث درباره یک معاهده صلح آینده را آغاز کردند. در ماه مه سال گذشته، پاشینیان گفت که ایروان آماده است تا حاکمیت جمهوری آذربایجان را در داخل مرزهای شوروی، از جمله قره‌باغ، به رسمیت بشناسد.