به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از فرارو، جدیدترین شهر موشکی نیروی هوافضای سپاه، عصر دیروز رونمایی شد. فیلمی کوتاه از این شهر موشکی در اختیار رسانه‌ها قرار گرفت که حضور سرلشکر سلامی فرمانده کل و سردار حاجی‌زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه در این پایگاه فوق سری را نشان می‌داد. بر اساس اطلاعات منتشر شده، شهر‌های موشکی پایگاه‌های وسیعی هستند که به فراخور نیاز‌های امنیتی و محاسبات نظامی در نقاط مختلف کشور مستقر هستند و طیف گسترده‌ای از خانواده موشک‌های بالستیک ایران در آنها دپو شده است. 

 آن طور که در خبر منتشره خبرگزاری تسنیم آمده، پایگاه جدیدی که از آن رونمایی شد یکی از پایگاه‌هایی است که در جریان عملیات وعده صادق ۱ و ۲ کارکردی محوری داشت. 

۹ سال بعد از رونمایی اولین شهر

اولین سابقه استفاده از عبارت شهر موشکی به سال ۱۳۹۴ برمی‌گردد. در مهرماه این سال بود که دوربین صداوسیما توانست وارد یک پایگاه فوق سری موشکی شود و اولین تصاویر از تونل‌های وسیع و محل دپوی موشک‌های بالستیک از تلویزیون سراسری پخش شد. سردار حاجی‌زاده آن زمان در معرفی این پدیده جدید گفت: «پایگاه‌های زیرزمینی موشک‌های دور برد جمهوری اسلامی ایران در همه استان‌ها و شهر‌های این مرز و بوم مستقر و آماده‌اند و در اعماق ۵۰۰ متر زیر کوه‌های بلند قرار دارند.

موشک‌ها در برد‌های مختلف در همه پایگاه‌ها بر روی پرتابگر (لانچر) سوار، آماده پرتاب و دست‌ها بر روی ماشه است و فقط منتظر دستور فرمانده معظم کل قوا هستیم. از جدیدترین و مدرن‌ترین ماهواره‌ها و تجهیزات جاسوسی و تهاجمی دشمنان انقلاب اسلامی، کوچک‌ترین نگرانی نداریم.

او با اشاره به طراحی و ساخت انواع موشک‌های دوربرد، میان برد و کوتاه برد از سوی متخصصان ایران اسلامی در وزارت دفاع و سپاه پاسداران تصریح کرد: این نمونه‌ای از انبوه پایگاه‌های موشکی کشور است و از سال آینده نسل جدید و پیشرفته موشک‌های دوربرد سوخت مایع و جامد جایگزین تولیدات فعلی خواهد شد.

سردار حاجی زاده گفت: آنها که دل خوش به گزینه‌های روی میز خود هستند، تنها نگاهی به گزینه‌های زیر میز سپاهیان اسلام بیندازند.» (شبکه خبر، ۱۳۹۴/۷/۲۲) 

فقط با توجه به مرور اخبار منتشر شده، مشخص است که برنامه موشکی ایران طی ۹ سال گذشته همواره در حال به روزرسانی بوده و نسل جدید موشک‌های ایران در این شهر‌ها مستقر هستند.

چرا شهر زیرزمینی؟

برپا کردن شهر‌های موشکی و دپوی پرتابه‌های بالستیک زیر زمین یک اقدام پدافندی است. این طراحی مختص به ایران نیست، اما به طور موثری از سوی نیرو‌های مسلح کشورمان به کار برده می‌شود و احتمالاً سابقه آن به دوران جنگ خلیج فارس و حمله آمریکا به عراق (در جریان جنگ کویت، ۱۳۶۹) برمی‌گردد. در جریان آن جنگ، بمب‌های آمریکایی توان نفوذ و انهدام استحکامات زیرزمینی ارتش بعث را نداشتند. در منابع نظامی آمده است که این رخداد باعث شد تا سلاح‌های سنگرشکن که از دوران جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار می‌گرفت، توسعه پیدا کنند. 

آمریکا استفاده‌کننده اصلی این تسلیحات است و در جریان جنگ اخیر منطقه بمب‌های سنگرشکن به طور گسترده از سوی اسرائیل نیز عملیاتی شد. ارتش رژیم تل‌آویو در جریان بمباران‌های غزه و ضاحیه جنوبی بیروت از این تسلیحات استفاده کرد. بمب‌های سنگرشکن به نحوی طراحی شدند که ابتدا تا عمق مشخصی در هدف نفوذ کنند و سپس منفجر می‌شوند. در جریان ترور سیدحسن نصرالله دبیرکل پیشین که در مقر فرماندهی زیرزمینی حزب‌الله به شهادت رسید، اسرائیل از ۸۳ بمب سنگرشکن برای انهدام این مقر استفاده کرد. 

به همین دلیل است که شهر‌های موشکی برای در امان ماندن از حمله‌های دشمن در شرایط جنگی و حفظ توانِ نظامی ایران در این حوزه، در عمق ۵۰۰ متری کوه‌های مرتفع ساخته شدند.