در سال‌های اخیر، موضوع ساختمان‌های ناایمن در تهران به یکی از دغدغه‌های اصلی مدیریت شهری و شهروندان تبدیل شده است. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، فهرستی از ۱۲۹ساختمان ناایمن در پایتخت اعلام شده که شامل مراکز تجاری، اداری، بیمارستان‌ها و مجتمع‌های مسکونی است.

ممسئولان شهری اعلام کرده اند که تعداد ساختمان‌های ناایمن از ۱۲۹به ۶۷کاهش یافته و برای هر یک از این ساختمان‌ها پرونده قضایی تشکیل شده است.

به تازگی مهدی بابایی درخصوص وضعیت ساختمان‌های ناایمن تهران به سایت خبری روابط عمومی شهرداری تهران گفته است: پس از اعلام لیست ۱۲۹ساختمان ناایمن در پایتخت و اقدام مالکان، بر اساس آخرین گزارشات تعداد آنها به ۶۷ساختمان رسیده است.

عضو کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر تهران در رابطه با ایمن‌سازی بیمارستان‌های ناایمن نیز یادآور شد: هنوز بیمارستان‌های بحرانی که پیش از این اسامی آنها اعلام شده بود، از شرایط ناایمن خارج نشده‌اند.

وی ادامه داد: بیمارستان‌های امام خمینی(ره)، سینا، بوعلی، شهدای یافت‌آباد، فیاض‌بخش و رسول اکرم(ص) همچنان در لیست ساختمان‌های بحرانی از لحاظ ایمنی حریق قرار دارند که هنوز رفع خطر نشده‌اند.

علی نصیری؛ رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران هم درخصوص آخرین وضعیت  ارزیابی ایمنی سازه‌ای و لرزه‌ای ساختمان‌های عمومی در پایتخت، گفته است:  از ۱۶ هزار ساختمان اولویت‌دار در تهران تا اکنون ۵ هزار ساختمان مورد ارزیابی قرارگرفته و به مالکین، وضعیت ایمنی سازه‌ها از طریق خود سازمان، شهرداری مناطق و دستگاه‌های بالادستی ابلاغ شده ،   از این ۵۰۰۰ ساختمان، اولویت ما بیمارستان‌ها بوده و ارزیابی‌ آن‌ها را به اتمام رساندیم و نتیجه ارزیابی را به بیمارستان‌ها و وزارت بهداشت هم اعلام کردیم.

به گفته وی، برخی بیمارستان‌ها پای کار آمدند و ایمن سازی کردند. از جمله این بیمارستان‌ها، رسول اکرم (ص) بود که ایمن سازی را شروع کرده و دو باب از ساختمان‌های خود را تخلیه و یکی را تخریب کرده است. بیمارستان لولاگر نیر ساختمان‌های قدیمی خود را تعطیل و در یک ساختمان اجاره‌ای دیگر خدمات رسانی می‌کند. بیمارستان بوعلی هم دو باب از ساختمان‌های خود را تخلیه و یکی را تخریب کرده و برای ساخت، اقدام به اخذ پروانه ساختمانی کرده است.

رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران تأکید کرد: تعداد مراکز درمانی بیشتر است. تقریبا ۶۰ الی ۷۰ درصد در ارزیابی آن‌ها پیش رفته‌ایم. این مراکز با اولویت، در حال ارزیابی است. چراکه باید این ساختمان‌ها در هنگام بحران کمک‌رسانی بی‌وقفه داشته باشند.

وی در خصوص سامانه اطلاع مکانی شهرداری اظهار کرد: یکی از کارهایی که از سال گذشته صورت گرفت، تکمیل سامانه اطلاع مکانی شهرداری بود. در این سامانه، وقتی روی یک ساختمان کلیک می‌کنید، وضعیت حریق و سازه آن را نشان می‌دهد. این کار به این دلیل صورت گرفت که به مالک ساختمان نتیجه ارزیابی حریق و سازه به صورت هماهنگ و یکپارچه اعلام شود.

نصیری در پاسخ به این سوال که آیا تذکری به بیمارستان‌هایی که هنوز در این خصوص اقدامی انجام ندادند، صورت گرفته یا خیر؟ گفت: ما قبل از اینکه وارد این موضوع بشویم، ممکن بود، یک شخصی بگوید چه کسی گفته که ساختمان من ناایمن است و شواهد شما در این خصوص چیست؟ باید عرض کنم، تمام این بازدیدها مستند شده است. همچنین در پاسخ به این سوال که چه شخصی گفته است باید گفت که قانون گفته است که وزارت راه و شهرسازی به دبیرخانگی ما این کار را انجام بدهد؛ اما اینکه آیا این رده بندی قابل تجدید نظر است یا خیر؟ «به طور مثال، نکند که بیایند و ببینند که گرید C ما بشود B» واقعا این چنین نیست. تمام ساختمان‌هایی که اعلام می‌کنیم قطعی است و جای اعتراضی وجود ندارد.

اودرباره اقدام مالک ساختمان‌های ناایمن پس از اعلام رده‌بندی‌ها، به خبرگزاری ایسنا گفته است : بسیاری از ساختمان‌ها ما گرید A دارند . یعنی گرید خوبی است. گرید A ساختمانی است که بر اساس آخرین آیین نامه‌های لرزه‌ای کشور طراحی و ساخته شده‌اند. گرید B ساختمان‌هایی هستند که یک گروه پایین‌تر و ناایمنی کمی دارند که با یک اصلاح جزئی قابلیت این را دارند که گرید ایمنی بگیرند. گرید C هم ساختمان‌هایی هستند که باید حتما مقام سازی بشوند. گرید D، ساختمان‌هایی هستند که ارزش مقاوم سازی ندارند و به جزو ساختمان‌های میراث فرهنگی هستند که باید حتما تخریب و نوسازی بشوند یا از بهره‌برداری آن ممانعت شود.وقتی رده بندی اعلام شد، کارهایی که مالک باید انجام بدهد درحدود ۱۰ کار به ترتیب مستند شده و توسط ستاد مدیریت بحران تهران مصوب و ابلاغ شده است. اولین اقدام اخطار به مالک است که باید اقدام به ایمن‌سازی کند. اگر مالکین وارد چرخه ایمن‌سازی شدند، باید در شهرداری منطقه تشکیل پرونده بدهند و با توجه به گریدی که دارند، از A تا D، باید اقدام متناسبی که در یک جدول گفته شده است، انجام بدهند. اگر این اقدام صورت نگیرد، ابتدا اطلاع رسانی‎‌عمومی می‌شود، مصاحبه، نصب بنر، قطع انشعاب، ارجاع به قوه قضائیه و در نهایت حکم پلمب صادر می‌شود که از جمله اقدامات در این خصوص است.در بعضی جاها که اگر ساختمان دستگاه اجرایی بوده، رئیس آن را به دادستانی دعوت و آن را توجیح کردند که این کار انجام شود. در دستگاه‌های دولتی فقط مربوط به رئیس آن دستگاه نیست. سازمان بودجه و برنامه هم باید طبق قانون، اعتبارات را در اختیار این دستگاه‌ها قرار دهد.

نصیری در خصوص آمار ساختمان‌های ناایمن و پرخطر در پایتخت و این که چقدر از این ساختمان‌ها عمومی هستند، بیان کرد: آمار این ساختمان‌ها در دسترس است و ما تعداد این ساختمان‌ها را کامل می‌دانیم. آمار نگران کننده نیست و آماری هست که باید به آن توجه و اقدام به ایمن‌سازی شود. اینکه مردم تصور می‌کنند تعداد ساختمان‌های ناایمن تهران بسیار بالاست، این چنین نیست.هدف اصلی  و گام اول ما، حدود ۱۱۰۰ ساختمان اداری و عمومی در تهران است و این ساختمان‌ها را درحال ارزیابی هستیم. اعلام می‌کنیم که بسیاری از آن‌ها ایمن هستند و برخی از آن‌ها نیاز به مقاوم سازی دارند. این مباحثی که عرض می‌کنم بحث‌های سازه‌ای مربوط به استحکام لرزه‌ای و سرپا بودن ساختمان است. هدف ما در این خصوص ۱۱۰۰ ساختمان اداری و دولتی در تهران است که در حال ارزیابی و بررسی هستیم.

نصیری در مورد ناایمنی پاساژهایی چون علاالدین و مهستان نیز گفت: ساختمان مهستان گرید C است. ساختمانی که می شود آن‌ را نگه داشت و باید مقام سازی شود. به مالک پاساژ ابلاغ و کمیته ایمنی هم برای آن‌ تشکیل شده است. حدود ۶ الی ۷ ماه است که اعلام شده، آنهایی که گروه C هستند باید بروند با مهندسین مشاور که دارای صلاحیت از سازمان برنامه هستند، قرارداد ببندند.

به گفته وی، مهندسان مشاور باید آزمایش‌هایی را از ستون‌ها، سقف‌ها و این موارد انجام بدهند. این موارد را نقشه برداری می‌کنند و نقشه‌های مقاومت سازی را ارائه می‌دهند. این کار ۶ الی ۷ ماه زمان می برد.

نصیری درباره ساختمان علاء الدین (در جمهوری) نیز گفت: این ساختمان گروه C است و نیاز به مقاوم سازی دارد. به دلیل بررسی‌های انجام شده، پرونده آن کامل است. به خود مالک هم ابلاغ شده است. آن هم در بازه استخدام مهندسین مشاور و انجام خدمات تکمیلی است.

رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران تصریح کرد: قبلاً بر روی ارزیابی ایمنی ساختمان‌ها کسی متمرکز نبود و در حال حاضر مسئول این کار به عنوان دبیرخانه، ما هستیم. اگر ما هم پیگیری نکنیم، دادستانی تهران پیگیری می‌کند که نتایج ارزیابی چه شد. بنابراین ما در این خصوص بودجه بالایی نیاز داریم. به طور مثال، ساختمان «تجارت جهانی فردوسی» حدود ۵۰ الی ۶۰ میلیارد تومان پول نیاز دارد که مقاوم سازی شود. به جز ۱۰ میلیارد تومانی که برای مطالعه آن پرداخت شده است. مقاوم سازی این ساختمان حدود ۲۰ درصد پیشرفت داشته و پیمانکار مستقر دارد. ما به یک اعتبار زیاد برای ساختمان‌های دولتی نیاز داریم. به ساختمان های خصوصی هم ایمن سازی ها ابلاغ می‌شود و آنها موظف هستند که خودشان این کار را انجام بدهد.