بازنشستگان تامین اجتماعی مطالباتی دارند که آن‌ها را هر یکشنبه به اعتراض صنفی می‌کشاند؛ بازنشستگان توقع دارند کانون‌های شهرستان‌ها و همچنین کانون عالی بازنشستگان، پیگیر حقوق و مطالبات قانونی آن‌ها باشند و با قدرت از دولت و نهادهای فرادستی مطالبه‌گری کنند.

«خسرو رنجبر» بازنشسته کارگری در این رابطه می‌گوید: روز یکشنبه ۹ دی ماه ساعت ۱۰ صبح طبق قرار قبلی، حدود ۲۰ نفر از بازنشستگان تامین اجتماعی تهران با آقای اسدی رئیس کانون عالی بازنشستگان تامین اجتماعی ملاقات داشتیم؛ در این ملاقات، عمده‌ی خواسته‌ها و مطالبات خود را طرح و خواستار پاسخ و پیگیری شدیم. همچنین سوالاتی از رئیس کانون عالی پرسیدیم که ایشان نیز پاسخ‌هایی دادند.

این بازنشسته سوالات بازنشستگان از کانون عالی را تشریح کرد: سوالات و دغدغه‌های بازنشستگان بسیار است؛ از جمله، معوقات همسان‌سازی قبلی (۲۵ درصد) که از سال ۱۴۰۰ تاکنون پرداخت نشده بالاخره کی پرداخت خواهد شد؟! معوقات همسان‌سازی کنونی از اول ۱۴۰۳ کی پرداخت خواهد شد؟! راجع به تقاضای عاجل بازنشستگان در زمینه‌ی پرداختِ ۲ ماه عیدی در سال چه اقدامی انجام شده است؟

رنجبر افزود: آیا درست است که همه‌ی بیمارستان‌های ملکی تأمین اجتماعی قرار است به صورت هیات امنایی اداره شوند؟ پاسخ دقیق و روشن به این سوال برای بازنشستگان بسیار بااهمیت است چراکه بیمارستان‌های میلاد تهران و البرز کرج که به صورت هیات امنایی اداره می‌شوند نسبت به دیگر بیمارستان‌های ملکی، برخلاف منافع بیمه شدگان عمل می‌کنند و در این زمینه‌ی تجربه‌ی نگران‌کننده‌ای داشته‌ایم.

این بازنشسته اضافه کرد: در برنامه پنجم توسعه و در بودجه ۱۴۰۴ ذکر شده که حق بیمه‌ها به حساب وزارت دارایی ریخته شوند، آیا این اقدامِ ضد تأمین اجتماعی انجام خواهد شد یا منتفی شده است؟ ما پرسیدیم که موضع‌گیری سازمان تامین اجتماعی و کانون عالی در این رابطه چه بوده است؟

به گفته این فعال صنفی بازنشستگان، تصرف ۶۳ درصد سهام تأمین اجتماعی در بانک رفاه کارگران توسط دولت، برای بازنشستگان کارگری قابل قبول نیست و ما می‌خواهیم بدانیم سازمان و کانون عالی بازنشستگان چه اقدام دفاعی برای برگشت مالکیت و بهره‌گیری از سود این سهام انجام داده‌اند.

رنجبر تاکید کرد که «به اعتقادِ درستِ کارگران و بازنشستگان، بانک رفاه، بانک عامل سازمان تامین اجتماعی است و تمام سهامِ آن به این سازمان تعلق دارد». او افزود: اما مسئله مهم دیگر، پرداخت بدهی سنگین دولت به صندوق تامین اجتماعی‌ست و ما می‌خواهیم بدانیم کانون عالی چه فشاری به سازمان برای دریافت بدهی‌های دولت می‌آورد و چگونه و از طریق چه مکانیسمی این موضوع را دنبال می‌کند.

این بازنشسته تصریح کرد: با توجه به عدم رعایت ماده ۹۶ قانون تامین اجتماعی، فاصله بسیار زیادی بین حداقل مستمری و خط فقر ایجاد شده است. خط فقر ۴۰ میلیون تومان است اما حقوق ما ۱۰ میلیون تومان؛ و ما باید بدانیم کانون عالی چه برنامه‌ای برای پر کردن این دره عمیق دارد؛ قرار است چطور مطالبه‌گری صورت بگیرد؟

رنجبر ادامه داد: و نکته پایانی اینکه در مجلس برای پیاده کردن همسان‌ سازی بازنشستگان، یک درصد به مالیات ارزش افزوده اضافه کردند؛ این مالیات را همه طبقات مردم از جمله کارگران بازنشسته برای همه چیز پرداخت می‌کنند ولی حتی یک ریال از آن نصیبِ این بازنشستگان نمی‌شود! می‌بینیم که از این مالیات، بدهی دولت به کشاورزان پرداخت می‌شود ولی شامل حال بازنشستگان کارگری نمی‌شود. این تبعیض است و ما باید بدانیم کانون عالی به عنوان نماینده‌ی قانونی بازنشستگان چه اقداماتی برای شفاف‌سازی ماجرا و تعلق گرفتن اعتبارِ ناشی از افزایش مالیات بر ارزش افزوده به بازنشستگان تامین اجتماعی صورت داده است.

این فعال صنفی در پایان تاکید کرد: اینها دغدغه‌های جدی و اساسیِ کارگران بازنشسته است که باید کانون عالی بازنشستگان همه آن‌ها را با جدیت پیگیری و دنبال کند و البته نتایج مطالبه‌گری‌ها و عملکرد خود را به طور شفاف در اختیار جامعه‌ی هدفِ خود یعنی بازنشستگان و مستمری‌بگیران صندوق تامین اجتماعی قرار دهد.