به گزارش اکوایران، بخش اصلی خودروسازی ایران تقریبا در سه شرکت ایران خودرو، سایپا و پارس خودرو انجام می‌شود و این شرکت‌ها نیز با مالکیت شرکت‌های متعددی به تکمیل زنجیره تولید مورد نیازشان پرداخته‌اند؛ حتی شرکت سایپا به طور مستقیم مالک ۴۱ درصد از سهام شرکت پارس‌خودرو است. خودروسازان ایران در یک فضای دولتی به فعالیت خود مشغول هستند. به رغم اینکه بازار فروش خودرو یک بازار انحصاری یا نیمه انحصاری به شمار می‌رود، مداخلات دولتی از جمله قیمت‌‌گذاری‌های دستوری بر عملکرد مالی خودروسازان تأثیر مستقیم دارد. از سوی دیگر، خودروسازان کشور همچنان هزینه تولید بالایی نسبت به محصولی که ارائه می‌کنند، متحمل می‌شوند که یک طرف دیگر مشکل زیان‌سازی و فاصله آن‌ها تا حاشیه سود مناسب تولید است.

با امضای برجام، روند سود و زیان خودروساز‌ان کشور اندکی بهبود یافت اما موتور زیان‌سازی آنها از سال ۹۷ تا ۱۴۰۲ به شدت پر کار بوده که در ابتدای این بازه زمانی با خروج ترامپ از برجام و شروع نوسانات نرخ ارز مواجه بودیم. از سوی دیگر به نظر می‌رسید با کاهش واردات خودرو که به دلیل محدودیت‌های تأمین ارز صورت پذیرفت، اوضاع خودروسازان بهتر می‌شود؛ اما اعمال قیمت‌گذاری‌های دستوری و افزایش فاصله زمانی در میان مجوز‌های افزایش قیمت موجب شد تا خودروسازان به انباشت زیان بپردازند.

زیان انباشته این سه خودروساز در نیمه نخست سال جاری از ۲۰۸ هزار میلیارد تومان عبور کرده است. این در حالی است که دولت در سال آینده برای همسان‌سازی حقوق بازنشستگان بودجه ۱۰۴ همتی در نظر گرفته است. روند انباشت زیان خودروسازان در یک سال گذشته به موهبت مجوز‌های افزایش قیمت کارخانه‌ای و اصلاح سبد محصولاتی آن‌ها کند شده است اما برای رسیدن به سودآوری منطقی در صنعت خودرو، راهی به جز کاهش هزینه‌های تولید وجود ندارد.