به گفته وی؛ این نابرابری عمدتاً به دلیل کمبود آگاهی عمومی و عدم شناخت کافی از مرگ مغزی در جامعه است. بسیاری از خانواده‌ها هنوز با مفهوم مرگ مغزی به‌طور کامل آشنا نیستند و در لحظه حادثه از پذیرش اهدای عضو امتناع می‌کنند.

نجفی زاده ادامه داد: در کشورهای پیشرفته، فرهنگ‌سازی در مورد مرگ مغزی و پیوند اعضا از سنین پایین آغاز می‌شود. در آمریکا، حدود ۶۸ درصد از بزرگسالان تمایل خود را برای اهدا عضو ثبت کرده‌اند، در حالی که این آمار در ایران تنها ۱۰ درصد است.

به گفته وی؛ در سال‌های اخیر، رسانه‌ها و ارگان‌های مختلف در تلاشند تا فرهنگ‌سازی در این زمینه را گسترش دهند، اما همچنان نیاز به اطلاع‌رسانی بیشتر احساس می‌شود.

مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایرانیان ادامه داد: یکی دیگر از چالش‌های مهم، موضوع فروش کلیه است. پیوند کلیه از فرد زنده به فرد دیگر تنها در صورت تطابق بافتی انجام می‌شود و هزینه‌های آن تحت پوشش بیمه و وزارت بهداشت قرار دارد و فروش غیرقانونی کلیه‌ها به‌ویژه در مناطق خاصی از کشور مشاهده می‌شود.

آمار روزانه فوت افراد به دلیل نبود عضو اهدایی

وی افزود: بر اساس آمار، در گذشته روزانه ۷ تا ۱۰ نفر به دلیل عدم دسترسی به اعضای پیوندی جان خود را از دست می‌دادند، اما این رقم اکنون به ۱۰ تا ۱۲ نفر در روز افزایش یافته است.

مدیر عامل این انجمن گفت: برای مقابله با این بحران، وزارت بهداشت اقدامات متعددی انجام داده است، از جمله ثبت تمایل افراد به اهدا عضو در کارت‌های ملی و گواهینامه‌ها، از این پس، افرادی که تمایل دارند عضو اهدا کنند، می‌توانند این موضوع را روی گواهینامه خود ثبت کنند و در صورت وقوع مرگ مغزی، اعضای آنان اهدا خواهد شد.

آگاه سازی در زمینه اهدای عضو الزامی است

به گفته نجفی زاده؛ همچنین، وزارت آموزش و پرورش در حال وارد کردن مفاهیم مرگ مغزی و اهدای عضو در کتب درسی دانش‌آموزان و دروس دانشگاهی رشته‌های پزشکی است. این اقدامات به‌منظور آگاه‌سازی نسل‌های آینده و افزایش تعداد اهداکنندگان عضو در کشور انجام می‌شود.

وی در پایان خاطرنشان کرد: در خصوص اهدا اعضا به اتباع خارجی، طبق قوانین ایران، پیوند اعضا تنها به افغان‌های مقیم ایران امکان‌پذیر است. این اقدام در راستای حمایت از همسایگان و ساکنان کشور انجام می‌شود.

نجفی زاده گفت: پیوند اتباع در ایران ممنوع است و در زمانی که قانون پیوند توسط شورای عالی پیوند تعیین شد، افرادی که مقیم ایران هستند نیز می‌توانند پیوند را انجام دهند و یک فرد خارجی نمی‌تواند به ایران بیاید و پیوند را انجام دهد، بلکه فرد خارجی در ایران اگر مرگ مغزی شد می‌تواند به افراد افغانستانی مقیم در ایران عضو را اهدا کند و این امکان برای افغانستانی‌های مقیم در ایران فراهم شده است.