به گزارش اقتصاد آنلاین و به نقل از بورسینه نگاه به چشم انداز صنایع بازار سرمایه نگران کننده است. صنایع اصلی بازار سرمایه نظیر فلزات اساسی و محصولات شیمیایی، با گذر زمان به تماشای مستهلک شدن تجهیزات خود نشسته‌اند.

در کنار این موضوع به واسطه سیاست‌های بازگشت ارز صادراتی و حتی ناترازی انرژی که محدودیت‌ تولید شدیدی را به ارمغان می‌آورد، بازار صادراتی شرکت‌ها را نیز به خطر می‌اندازد. به طوری که از یک‌سو، بازارهای صادراتی یک برنامه مدون برای خرید محصولات نیاز دارند که ناترازی انرژی این پیش‌بینی پذیری را از شرکت‌ها سلب کرده است.

از سوی دیگر فرمول بازگشت ارز صادراتی نیز انگیزه صادرکننده را کاهش داده و در نتیجه درآمد دلاری شرکت‌ها، درآمدی که آن‌ها را مصون از تورم نگه‌ می‌دارد، روز به روز کوچک‌تر می‌شود.

این عوامل حتی فروش داخلی را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد؛ چرا که واضحا شرکتی که نتواند در ۷ ماه از سال با حداکثر توان و ظرفیت خود به تولید ادامه دهد قطعا قادر به افزایش درآمد هم نخواهد بود.

جدول فوق شاید در نگاه اول این مفهوم را مخابره کند که عملکرد شرکت‌ها روز به روز در حال پیشرفت است. چرا که شاهد رشد درآمد عملیاتی صنایع در ۳ سال گذشته بودیم؛ به طوری که درآمدها نسبت به سال ۱‍۴۰۱ حتی دو برابر نیز شده‌اند.

اما بررسی‌های دقیق‌تر از حجم فروش نشان می‌دهد که عمده دلایل افزایش درآمد عملیاتی صنایع با اهمیت بازار سرمایه ناشی از افزایش نرخ محصولات بوده است چرا که حجم فروش نه تنها رشد نیافته بلکه روند کاهشی را در بر گرفته است.

به مثابه ناترازی‌های انرژی که زنگ خطر آن از سال ۱۳۹۶ به صدا درآمد اما بازتاب بحران آن از سال ۱۴۰۱ شدت گرفت؛ زنگ خطر روند نزولی تولید و فروش صنایع مهم به صدا درآمده و باید منتظر ماند و دید که تبعات آن چه زمانی در تعطیلی بنگاه‌ها بازتاب می‌شود؟ آیا برنامه‌ای برای برون رفت از این بحران ملی در دستور کار قرار می‌گیرد؟